یادداشتی بر مجموعه‌ داستان«فکرهای خصوصی»یاسمن خلیلی‌فرد

حسرت عشق نخستین

علی الله سلیمی: مجموعه‌ داستان«فکرهای خصوصی»یاسمن خلیلی‌فرد، نویسنده جوانی که پیش از این با انتشار دو رمان به مخاطبان داستان فارسی معرفی شده، تجربه متفاوت او، این بار در حوزه داستان کوتاه است. یکی از مضامین مشترک در اغلب داستان‌های این مجموعه، افول رابطه ها در میان زوج ها و دلتنگی برای روزهای شیرین پیش از آن سردی رابطه هاست. بیشتر شخصیت ها داستانی نویسنده و اغلب قهرمانان زن، در سراشیبی رو به پایان عشق اول قرار می گیرند اما وقتی با خود خلوت می کنند می بینند همچنان دل در گرو همان عشق نخستین دارند و دور شدن از آن و فراموش کردن خاطرات شیرین آن دوره برایشان دشوار و گاه ناممکن است. بسیاری از آنها در پله آخر بر می گردند و اگر هم در مواردی، غرورشان اجازه ندهد به روی خودشان بیاورند، همواره از این موضوع رنج می برند. در مواردی هم عملا همه راه ها برای بازگشت بسته است. مانند داستان اول کتاب که عرف جامعه چنین اجازه‌ای به قهرمان زن داستان نمی دهد. در موضوع داستان‌های دوم و سوم کتاب که ادامه آنها به نوعی با موضوع داستان آخر مجموعه گره خورده است، این مسئله به شکل دیگری دیده می شود؛ رابطه‌های سرد زوج‌ها رو به افول می‌رود و موقعی که با مرگ یکی از زوج‌ها، دیگری زنده می‌ماند و بعد از مدتی قصد ایجاد رابطه‌ای جدید را دارد، یاد و خاطره رابطه پیشین مانع از شکل‌گیری رابطه جدید می‌شود. این موضوع به شکل های مختلف در بقیه داستان های کتاب هم دیده می شود. به عنوان مثال، در داستان«نامادری» با آن که مرد متوفی داستان، با وصیت دور از انتظار زن، او را عملا از خانه و خاطرات مشترک‌شان محروم کرده، اما زن به داشتن شئی ناچیزی که یاد مرد را برای او تداعی کند راضی و خشنود است.